Темнота̀.
Темнота̀ впередѝ — подождѝ!
Та́мъ — стѣно́ю зака́ты багро́вые,
Встрѣ́чный вѣ́теръ, косы́е дождѝ
И҆ дорѡ́ги, дорѡ́ги неро́вныѧ.
Та́мъ — чꙋжі́ѧ слова̀,
Та́мъ — дꙋрна́ѧ молва̀,
Та́мъ ненꙋ́жныѧ встрѣ́чи слꙋча́ютсѧ,
Та́мъ сгорѣ́ла, пожꙋ́хла трава̀
И҆ слѣды̀ не чита́ютсѧ —
Въ темнотѣ̀.
Та́мъ провѣ́рка на про́чность — боѝ,
И҆ тꙋма́ны, и҆ вѣ́тры съ прибо́ѧми.
Се́рдце пꙋ́таетъ рѵ́тмы своѝ
И҆ стꙋчи́тъ съ перебо́ѧми.
Та́мъ — чꙋжі́ѧ слова̀,
Та́мъ — дꙋрна́ѧ молва̀,
Та́мъ ненꙋ́жныѧ встрѣ́чи слꙋча́ютсѧ,
Та́мъ сгорѣ́ла, пожꙋ́хла трава̀
И҆ слѣды̀ не чита́ютсѧ —
Въ темнотѣ̀.
Та́мъ и҆ звꙋ́ки и҆ кра̑ски — не тѣ̀,
То́лькѡ мнѣ̀ выбира́ть не прихо́дитсѧ —
Ѻ҆́чень нꙋ́женъ ꙗ҆́ та́мъ, въ темнотѣ̀, —
Ничегѡ̀, распого́дитсѧ!
Та́мъ — чꙋжі́ѧ слова̀,
Та́мъ — дꙋрна́ѧ молва̀,
Та́мъ ненꙋ́жныѧ встрѣ́чи слꙋча́ютсѧ,
Та́мъ сгорѣ́ла, пожꙋ́хла трава̀
И҆ слѣды̀ не чита́ютсѧ —
Въ темнотѣ̀.
Лѣ́то ҂ацѯ҃ѳ.
|